Archive for Humor

Gezond leven

En dan is het eindelijk weer weekeinde. Na dagen hard ploeteren mogen we uitslapen, op deze zaterdagochtend. Eigenlijk een gewoon weekeinde, net als zoveel andere, wanneer we ontwaken op onze, verplicht met brandvertragende chemicaliën geïmpregneerde matras. Hierdoor hebben we de kans gekregen om in een verder rustige nacht kleine hoeveelheden formaldehydegas en kankerverwekkende broomverbindingen in te ademen.

Opgewekt sjokken we op onze blote voeten over de met styreen en vergelijkbaar giftige chemische stoffen behandelde vloerbedekking achter elkaar aan naar de badkamer. Want hygiëne en frisheid boven alles!

Daar pimpen we onze adem met het mondwater waaraan naast de vier actieve componenten ook nog iets meer dan een half dozijn smaak- en kleurstoffen zijn toegevoegd, en terwijl het brouwsel – dat de weekmakers in de fles al enige tijd heeft staan uitlogen – in onze mond rondspoelt lezen we uit verveelde gewoonte voor de zoveelste keer de tekst op het etiket (zonder de betekenis echt goed door te laten dringen).
Na het tandenpoetsen en verplicht gespetter met wat water ook nog even de oksels een fris geurtje geven. Liefdevol brengen we deodorant aan in de juiste holten, zodat deze weer gevuld zijn met de stoffen aluminium, parabenen, propyleenglycol en een onbekend mengsel, genoemd ‘parfum’. Uiteraard gevolgd door het overvloedig insmeren van bodylotion, zodat de huidporiën nog verder kunnen verwijden en de andere verzorgende chemicaliën wat dieper in de huid kunnen doordringen.
Aaah, de frisse geur van scheikunde in de ochtend.
Omdat het weekeinde is, doen we rustig aan. Hup, in de chemisch gereinigde, met synthetische vezels versterkte en door het dichloorbenzeen van de motteballen beschermde, kleding. Wat zoals altijd gepaard gaat met een wolkje trichloorethyleen en n-hexaan, van welke stoffen ons bekend is dat ze op den duur hartafwijkingen, zenuwinzinkingen en geheugenverlies veroorzaken (te vergelijken met een column als dit, zou je haast denken).
Samen met de uitwaseming van de lak van de meubelen, de muurverf, de tapijtreiniger en de vlamvertragers in de vloerbedekking hangt er in onze slaapkamer, net als in de rest van het huis, vanwege de voortreffelijke isolatie, permanent een gasmengsel van lichaamsvreemde stoffen. De invloed van deze losse componenten op de lichamelijke en geestelijke gesteldheid zijn door de wetenschap al wel onderzocht (hoofdpijn, stemmingswisselingen en concentratieproblemen. Kortom, we zijn weer bij mijn columns), maar het versterkende effect van de optelsom (de toxische synergie) nog in het geheel niet.
Op naar de keuken!
Omgeven door de chloordampen van de vaatwasser en de met waarschuwingsstickers volgeplakte flessen en spuitbussen met schoonmaakmiddelen en insecticiden in het aanrechtkastje beginnen we goedgehumeurd aan een gezond viergranenontbijt. Het is zo gezond mogelijk gemaakt door een flink aantal synthetische additieven, waaronder de zoetstof aspertaam, die is aangemerkt als de veroorzaker van verschillende allergieën en andere ernstige ziekten waaronder kanker.
De vleeswaren voor het boterhambeleg bevatten naast de broodnodige conserveringsmiddelen ook groeihormonen en antibiotica die zijn toegediend toen het dier nog leefde en zullen, net als het plastic van het verpakkingsmateriaal, het blaadje sla en het plakje tomaat met de restanten van een zestal pesticiden, die ochtend nog hun bijdrage leveren aan de honderden synthetische stoffen die we al hebben geconsumeerd voordat de dag goed en wel is begonnen. Dan te bedenken dat de uitlaatgassen en fijnstof van het verkeer nog buiten liggen te wachten.
Die avond dan besluiten we een fijn diner samen te stellen. Hopsa! Op naar de supermarkt om de benodigde inkopen te kunnen doen.
Terwijl we naarstig op ons boodschappenlijstje kijken zien we net dat ene velletje A4 over het hoofd dat op ooghoogte bij de ingang hing. Met daarop de tekst: “WAARSCHUWING: de producten die in dit gebouw worden verkocht of gebruikt kunnen chemische stoffen bevatten waarvan bij de Staat bekend is dat ze kanker, geboorteafwijkingen of andere schade in verband met de voortplanting kunnen veroorzaken’. Eigenlijk valt dit niemand op en het valt ook niemand op dat dit bijna dezelfde tekst is als op de etiketten van de producten uit de badkamer.
Ach wat zeuren we toch? Het werd in ieder geval een gezellig en smakelijk etentje waarbij heerlijkheden werden gereserveerd als kalkoen, kip, kaas, melk, boter en roomijs. Gelukkig is door een recent onderzoek bewezen dat deze zaken allemaal verontreinigd zijn door PBDE (een afkorting voor polygebromeerde difenylether) dat (hee, daar is het weer!) als vlamvertragend middel wordt gebruikt in tapijten, meubilair en electronica. Dit goedje is kankerverwekkend, brengt schade toe aan de voortplantingsorganen en het zenuw- en hormoonstelsel. Bovendien hoopt het zich, als niet-afbreekbare stof, op in het vetweefsel van dieren.
Tenslotte, de in een teflon pan knapperig gebakken aardappelen en de met ijswater frisgewassen spinazie bevatten evengoed nog vele pesticiden en de romige slasaus zat vol met conserveringsmiddelen en kunstmatige kleur- en smaakstoffen, en met het rundvlees werd tegelijkertijd een keur van groeihormonen, antibiotica, tranquilizers, insecticiden en onkruidverdelgers opgediend.

Kortom, het was een geslaagde dag. En we gaan tevreden slapen met de zekerheid: ‘morgen weer zo’n dag!’.

 

(met dank aan Andre Klukhuhn).

Lekker bezig

De vraag die ik me nu eens wilde stellen, beste dames en heren, is of de nieuwe kleren van de keizer eigenlijk wel lekker zitten?
Cryptische vraag, dat geef ik toe, maar ik hoop die vraag te kunnen verduidelijken in hiernavolgende korte, bondige en vooral heldere tekst.
Want aan helderheid ontbreekt het ons heden ten dage veel te veel.
En ook wij dichters vervallen te vaak in onbegrijpelijke taal. Neem bijvoorbeeld een stukje van Lucebert:

“De oude meepse barg ligt
nimmermeer in drap.”

Onbegrijpelijke poëzie is altijd beter dan makkelijke poëzie. Makkelijke poëzie kun je lezen zoals de gebruiksaanwijzing voor een vaatwasser. Maar als je het maar moeilijk genoeg maakt, dan lijkt het veel meer dan het wellicht is.
Ander voorbeeld. Wat denkt u van deze tekst:

“het reflexief worden van de culturele overleveringen hoeft nu geenszins in het teken te staan van het op het subject gecentreerde vernuft en het op de toekomst gerichte bewustzijn van de geschiedenis. In dezelfde mate waarin we intersubjectieve constituering van de vrijheid gewaarworden, vervalt ook de possessief-individualistische schijn van een als eigen bezit voorgestelde autonomie.”

Aldus de Duitse filosoof en socioloog Jurgen Habermas. Dit leest niemand voor zijn plezier en ik kan me ook moeilijk voorstellen dat de heer Habermas zat te kraaien van de pret toen hij dit geneuzel aan het papier toevertrouwde.

Deze twee voorbeelden zijn gevolgen van hetzelfde verschijnsel, de zogenaamde zwamneiging. Nee, dat is niet het verschijnsel bij mensen met overmatige obesitas die te vaak vergeten hun diepere huidplooien goed droog en schoon te houden.
Dit gaat echter over domheid, onwetendheid en geestelijke luiheid. Een constante woordenstroom moet dit allemaal verhullen. Vaak trappen we hier in.
Hoe eleganter het opgetrokken woordengordijn, hoe makkelijker we erin tuinen. De combinatie van gezwam gekoppeld aan een persoon die autoriteit uitstraalt is rondweg dodelijk.
Een gebied waar de zwamneiging (de wetenschappelijke term is: verbale hersenrot) het best te bestuderen valt, is bij sportlieden op radio of tv. Een voetballer wordt door een interviewer gevraagd een analyse te geven van iets in een wedstrijd. Tenslotte moet de zendtijd gevuld worden, nietwaar?
Er worden vervolgens veel te woorden en speeksel (en niet te vergeten, mijn geduld) verspild door een oerwoud aan kromme bijzinnen, rare grammatica en nog meer verbale kraaltjes en spiegeltjes.
Als je goed luistert komt het vaak gewoon neer op: “wat we goed deden, deden we goed en daardoor hebben we gewonnen”, of “als we het minder slecht hadden gedaan hadden we gewonnen”.

Informatiedichtheid: 0 Open deuren: 1

Maar ook in de economie tiert de zwamneiging welig. Economen zijn extreem gevoelig voor oeverloos zwammen. Luister maar eens naar een economische voorspelling of een commentaar.
Of luister de volgende keer maar eens goed naar je eigen directeur. Hoe slechter het gaat met jullie onderneming, hoe groter het geklets van de directeur.
Maar dat gezwam verhult natuurlijk een hoop falen van eigen kant. Zelfs als een onderneming helemaal ten gronde wordt gericht kan de directeur er nog steeds met een vette bonus en diamanten handdruk wegkomen. En luister dan maar eens naar de argumenten om dat goed te praten. Zou dat nu lekker golfen als je met je boevenvriendjes aan het verpozen bent? Vermoedelijk denk je niet aan al die mensen die door jouw hopeloze onbekwaamheid werkeloos thuis zitten.
Gezwam verhult onwetendheid. Als het niet helder wordt uitgedrukt weet de spreker niet waar hij het over heeft. Hou het simpel. Eenvoud is het eindpunt van een lange, lastige weg, niet het uitgangspunt.
En hoe lekker zitten die nieuwe kleren van de keizer?
Alles wat je daarover kunt zeggen is dat het afhangt van de eerlijkheid van de drager. Het eerlijke antwoord luidt eenvoudig weg: hangt ervan af of het zomer of winter is. Toch?

Verkiezing nieuwe stadsdichter in Roosendaal

Als men tegenwoordig over het Tongerloplein loopt, dan zal het niemand kunnen ontgaan dat zich daar een hele metamorfose heeft afgespeeld. Nieuwe stenen, nieuwe trappen en een zee van hip licht. Een beetje van dat hippe licht toont de slogan van onze stad: “Beleef het in Roosendaal”.

In Roosendaal schijnt er van alles...

Tongerloplein met nieuwe lichtjes

Dan ga ik me toch een aantal dingen afvragen als ik zoiets lees. Wie heeft dat bijvoorbeeld verzonnen? In ieder geval niet de Stadsdichter. En da’s jammer. Die zou er toch voor zulke dingen moeten zijn. Dan zal het wel van een bureau komen die grossieren in slagzinnen voor gemeenten. De vraag die daarop dan volgt is: zou een dergelijk bureau nu duurder of goedkoper zijn dan de gage die de Stadsdichter voor zijn werk krijgt?

Welnu, niet gedraald en dit natuurlijk meteen aan de burgemeester gevraagd. Met een kneepje in onze arm en een dikke knipoog deelde hij ons mede dat zo’n bureau toch wel iets duurder was dan de Stadsdichter. En of we nog een rondje van hem wilden?

Oh ja, iets duurder zegt de man. Dat is hetzelfde als beweren dat een pot pindakaas iets kleiner is dan een voetbalstadion.

Klopt helemaal, niks aan gelogen, maar we zijn nog niks wijzer zo.

Nu ik het dan toch over voetbalstadia heb, we hebben er een slogan bij, maar een stadion minder. Want RBC is vertrokken uit de stad. En we hebben er een zee van licht bij, maar Philips gaat vertrekken uit de stad. Dat ik dat nog beleven mag zeg!

Laten we dan ook niet onvermeld laten dat we als spoorstad helemaal voorbij zijn gestreefd door Breda. Wel eens gezien wat die gasten allemaal aan infrastructuur aan het optuigen zijn? Alsof we dat in Roosendaal niet konden. Waar ging het mis?

Ik weet dat het voor de Roosendaalse ambtenaren verplicht is om de werken van Machiavelli onder het hoofdkussen te hebben. Dat moeten ze in Breda ook, maar blijkbaar hebben ze het beter gelezen en begrepen.

Maar wacht even. Wat ben ik nu aan het doen? Ik ben helemaal tegen de mantra van het moment in aan het gaan. Welke mantra van de maand vraagt u zich af?

Nou, degene die zegt dat we niet zo negatief meer mogen doen over Roosendaal. D’n dieje. Klinkt die bekend?

Wel mooi toch? Iedereen die een tegengeluid laat horen (en die niet in jouw agenda past) monddood maken door te zeggen dat men negatief is. Slim.

Dus als er in het Stadskantoor een scheet wordt gelaten dan moeten wij maar roepen dat het naar madeliefjes ruikt? Ik dacht het niet.

Een scheet is een scheet en als die stinkt (wat vaak het geval is) dan moet je er iets van zeggen. Het is natuurlijk mooier als je ook nog een oplossing weet te bedenken of een alternatief (luchtverfrisser, raampje open, lucifer aansteken, etc etc. Maar deze metafoor gaat hiermee ver genoeg).

Dus als alternatief zou ik zeggen: opdoeken die slogan. Ooit wel eens jezelf proberen te vatten in één zin? Niet echt denderend gelukt, neem ik aan. Maar een stad met meer dan 70.000 individuen kan dan wel in zin gepakt worden? Word toch eens volwassen zeg.

En we hebben al een mooie slogan. Op de kleinere weggetjes, als je Roosendaal binnenkomt, staat onder sommige borden heel eenvoudig het woord ‘Welkom’. Nou. Is dat nu geen mooi motto voor onze stad? Simpeler kan niet, en het hangt al overal. Kost dus niks.

Want met alles wat verdwijnt uit Roosendaal lopen we natuurlijk groot gevaar dat we lekker gaan zitten indutten achter onze opgetrokken muren van gezapigheid.

Wellicht dat ze dat ook in het achterhoofd hadden bij de renovatie van het Tongerloplein.

Ze zetten die grote lichtmast daar weg die ook nog allerlei lichtjes op de grond projecteert. Het lijkt wel een landingsbaan. Dus in navolging van Seppe krijgen we dan Tongerloplein International Airport.

Nu geduldig wachten tot de eerste vlieglading terroristen aankomt en dan zullen we echt eens wat beleven in Roosendaal.

DecemberDecember

Ondanks dat de films steeds mooier worden, en de technische foefjes hiervan steeds indrukwekkender (3D, 4D en nu zelfs met reuk!) blijft het geschreven woord onveranderd populair. Boekverkopen stijgen nog steeds evenals het lezerspubliek. Nee, lezen zal de eerste tijd niet verdwijnen. Terwijl er onderdelen van dat lezen weer wel verdwijnen. Er komen elk jaar woorden bij, maar er verdwijnen er ook een heleboel. In onbruik geraakt. Te ouderwets. Niet meer van deze tijd.

Wie heeft de laatste tijd nog wel eens het woord ‘valies’ gebruikt? Of ‘souffleur’ (niets voorzeggen a.u.b.!). Of wat te denken van ‘pooier’, dat hoor je tegenwoordig bijna nooit meer. Nee, nu is het ineens ‘manager’ geworden. Tjonge, wat politiek correct! Laten we toch gewoon het beestje bij de naam noemen. Een pooier is gewoon een pooier. Klaar uit. Of het nu een bankdirecteurpooier is, een aandelhouderpooier of een ministerpooier. We weten toch precies wat we daarmee bedoelen?

En dan nog zo’n mooi woord: ‘commissie’. Er is een commissie van dit en een commissie over dat. Het zijn gewoon pooiervergaderingen. Da’s toch veel duidelijker. Van die vergaderingen die je ook had in die film De Godverse Vader. Of zoiets.
En een belangrijke dingen die er worden besloten in dat soort zittingen. Staan ze met z’n allen te scharmaaien en te parlevinken en nog meer van die in onbruik geraakte termen. Laat mij een voorbeeld geven: de pooiers van de Oude Markt, hier te Roosendaal, hadden ook ineens een slim idee. Laten we iets doen op de Oude Markt in verband met de feestdagen. Weet je wat? We zetten een ijsbaan weg.
Een ijsbaan vraag ik u!? Het lijkt wel een enorme viskraam. Wat een gedrocht, wat een aanslag op de goede smaak. Waar andere steden een gezellige openlucht ijsbaan creëren komen de plaatselijke souteneurs met dit op de proppen. Waar zaten ze eigenlijk aan te denken, toen ze een dergelijke wanstaltige witte tompouce bestelden?

Worst is de naam. Hans Worst.

Kleine ijsbaan op de Oude Markt

Maar we weten het wel; met zo’n overdekt geval kan er nog geld verdiend worden, met allerlei nevenactiviteiten. Voor de pooiers geldt niet de gezelligheid, het gaat vooral om de daad!
Het zou mij volstrekt niet verbazen, dat voor Oud- en Nieuw ineens rode lampjes achter die wapperende plastic raampjes worden gehangen. Een gezellige, ouderwetse sfeer, als u begrijpt wat ik bedoel. Want ja, het blijft crisis nietwaar? En zo verdienen we toch nog iets bij.
Sommige dingen raken blijkbaar nooit uit de mode.

MagnetenMagnets

Magneten

Wat u altijd al had willen weten
over de werking van magneten
En het eerste waar u aan dacht
is natuurlijk hun aantrekkingskracht
Nou, er valt nogal wat te melden
over magnetische velden
We zijn in staat en bij machte
om alles te berekenen qua Lorentzkrachten
Want, zo word gesteld
dit is wat wordt uitgeoefend in een magnetisch veld
waarmee een lading rondom
wordt omgeven, uitgedrukt in Coulomb
En met wat voor kracht!
U had vast niet gedacht
dat wederom die goeie ouwe Newton
verstopt zat in deze onzichtbare krachtbron
Ach, ik kan u er zoveel meer over vertellen
en wetenschappelijke feitjes vaststellen
Maar na alles wat ik hier heb gezegd,
blijft slechts over: verrek, het werkt echt!