Een goede waarzegger weet wanneer hij zijn mond moet houden…

Laten we gewoon even man en paard noemen; het verleden is niet interessant. Dat is gebeurd, voorbij, over. Kunnen we ook niets meer aan veranderen. We kunnen ons alleen (nodeloos) voor de kop blijven slaan over dingen die we toen verkeerd hebben gedaan.
Nee. De toekomst. Daar is het te doen. Daar valt te scoren.
Helaas, helaas, de toekomst is onzeker en wazig en daar kunnen we niet zo goed mee omgaan. We willen zekerheid, een beetje rust in ons hoofd. Dus elke voorkennis grijpen we met beide handen aan.
En hoe? Tja, dat doen we al eeuwen op verschillende manieren. Door astrologie, theebladeren, het bestuderen van de wolken, het wroeten in ingewanden van schapen, het opgooien van botjes. De mogelijkheden zijn legio.
Maar stel nu eens… stel nu eens dat er tussen dat verschrikkelijke grote aanbod aan voorspellingstechnieken er een tussen zit die echt werkt? Wat dan?
Dan helemaal niets, want goede voorspellingen komen per definitie nooit (goed) uit.
Laten we om dat te bewijzen eerst van een slecht geval uitgaan. Onthoud daarbij dat slechte ervaringen in je leven een grotere invloed hebben dan prettige. Dit komt dadelijk terug.
Stel nu dat een waarzegger tegen je vertelt (en het is echt een goede, dus je krijgt veel specifieke details mee) dat je volgende week donderdagmiddag een ongeluk gaat krijgen in de stad. Ja. Jij bent niet achterlijk (hoewel… wat deed je in de eerste instantie dan bij een waarzegger?). Maar goed, je gaat dus die volgende week mooi de stad niet in. Dus kun je geen ongeluk krijgen, dus de voorspelling komt niet uit. Jouw conclusie is dan ook terecht dat die waarzegger een slechte is.
Als het een echt goede waarzegger is, dan heeft hij ook voorzien hoe jij zou reageren op zijn voorspelling (je ging dus niet naar de stad) en zijn voorspelling komt dan niet uit. Dus hij houdt zijn mond. Maar als hij zijn mond houdt en jou niets vertelt dan ga je toch naar de stad, je krijgt dat ongeluk en die waarzegger is een charlatan, want waarom heeft hij dit niet voorzien!?
Dillema’s, dillema’s.
Niks zeggen is fout, en wel wat zeggen ook.
Maar stel dat de voorspelling iets prettigs betreft?
De waarzegger voorspelt dat je een bedrag van EUR 12.523,75 gaat winnen (jaja, hij is echt goed in zijn details).
Dat komt dus uit, want hoe je dat wint, dat ligt buiten jouw macht. En je zou wel gek zijn om niet mee te werken om zoiets binnen te slepen als het enige wat je moest doen bijvoorbeeld het kopen van een Staatslot was.
Enfin, jij wint die prijs en je gaat meteen terug naar die waarzegger om te vragen of er nog meer goed nieuws te verwachten valt.
Maar hoeveel, echt uitzonderlijk goed nieuws, valt een gemiddeld mens nu ten deel? Niet al te veel. Je kunt een paar keer iets winnen, of die grote liefde tegen het lijf lopen. En die waarzegger is niet zo stom dat ‘ie dingen gaat lopen verzinnen.
Ja, hij ziet nog wel wat minder prettige dingen in het vooruitschiet (en zoals gezegd die vallen meer op dan de leuke nieuwtjes) maar daar houdt hij zijn mond over dicht. Want dat loopt, linksom of rechtsom toch niet goed of voor hem of jou.
Dus jouw conclusie na verloop van tijd is dat het een toevalstreffer was. Die waarzegger gokte maar wat en het kwam uit, want daarna is er eigenlijk niks opzienbarends meer gebeurd wat te vergelijken was met die ene grote klapper.

Conclusie: ga nooit de waarzeggerij in. Ontevreden klanten zijn je deel. En anders gezegd; geloof nooit een waarzegger. Als iets een keer mooi uitpakt is dat geen garantie, en het pakt vaker fout uit dan goed.
Voor de oplettende lezer: voor waarzegger mag men met een gerust hart beursanalist, managementgoeroe of trendvoorspeller invullen.

Laten we gewoon even man en paard noemen; het verleden is niet interessant. Dat is gebeurd, voorbij, over. Kunnen we ook niets meer aan veranderen. We kunnen ons alleen (nodeloos) voor de kop blijven slaan over dingen die we toen verkeerd hebben gedaan.
Nee. De toekomst. Daar is het te doen. Daar valt te scoren.
Helaas, helaas, de toekomst is onzeker en wazig en daar kunnen we niet zo goed mee omgaan. We willen zekerheid, een beetje rust in ons hoofd. Dus elke voorkennis grijpen we met beide handen aan.
En hoe? Tja, dat doen we al eeuwen op verschillende manieren. Door astrologie, theebladeren, het bestuderen van de wolken, het wroeten in ingewanden van schapen, het opgooien van botjes. De mogelijkheden zijn legio.
Maar stel nu eens… stel nu eens dat er tussen dat verschrikkelijke grote aanbod aan voorspellingstechnieken er een tussen zit die echt werkt? Wat dan?
Dan helemaal niets, want goede voorspellingen komen per definitie nooit (goed) uit.
Laten we om dat te bewijzen eerst van een slecht geval uitgaan. Onthoud daarbij dat slechte ervaringen in je leven een grotere invloed hebben dan prettige. Dit komt dadelijk terug.
Stel nu dat een waarzegger tegen je vertelt (en het is echt een goede, dus je krijgt veel specifieke details mee) dat je volgende week donderdagmiddag een ongeluk gaat krijgen in de stad. Ja. Jij bent niet achterlijk (hoewel… wat deed je in de eerste instantie dan bij een waarzegger?). Maar goed, je gaat dus die volgende week mooi de stad niet in. Dus kun je geen ongeluk krijgen, dus de voorspelling komt niet uit. Jouw conclusie is dan ook terecht dat die waarzegger een slechte is.
Als het een echt goede waarzegger is, dan heeft hij ook voorzien hoe jij zou reageren op zijn voorspelling (je ging dus niet naar de stad) en zijn voorspelling komt dan niet uit. Dus hij houdt zijn mond. Maar als hij zijn mond houdt en jou niets vertelt dan ga je toch naar de stad, je krijgt dat ongeluk en die waarzegger is een charlatan, want waarom heeft hij dit niet voorzien!?
Dillema’s, dillema’s.
Niks zeggen is fout, en wel wat zeggen ook.
Maar stel dat de voorspelling iets prettigs betreft?
De waarzegger voorspelt dat je een bedrag van EUR 12.523,75 gaat winnen (jaja, hij is echt goed in zijn details).
Dat komt dus uit, want hoe je dat wint, dat ligt buiten jouw macht. En je zou wel gek zijn om niet mee te werken om zoiets binnen te slepen als het enige wat je moest doen bijvoorbeeld het kopen van een Staatslot was.
Enfin, jij wint die prijs en je gaat meteen terug naar die waarzegger om te vragen of er nog meer goed nieuws te verwachten valt.
Maar hoeveel, echt uitzonderlijk goed nieuws, valt een gemiddeld mens nu ten deel? Niet al te veel. Je kunt een paar keer iets winnen, of die grote liefde tegen het lijf lopen. En die waarzegger is niet zo stom dat ‘ie dingen gaat lopen verzinnen.
Ja, hij ziet nog wel wat minder prettige dingen in het vooruitschiet (en zoals gezegd die vallen meer op dan de leuke nieuwtjes) maar daar houdt hij zijn mond over dicht. Want dat loopt, linksom of rechtsom toch niet goed of voor hem of jou.
Dus jouw conclusie na verloop van tijd is dat het een toevalstreffer was. Die waarzegger gokte maar wat en het kwam uit, want daarna is er eigenlijk niks opzienbarends meer gebeurd wat te vergelijken was met die ene grote klapper.

Conclusie: ga nooit de waarzeggerij in. Ontevreden klanten zijn je deel. En anders gezegd; geloof nooit een waarzegger. Als iets een keer mooi uitpakt is dat geen garantie, en het pakt vaker fout uit dan goed.
Voor de oplettende lezer: voor waarzegger mag men met een gerust hart beursanalist, managementgoeroe of trendvoorspeller invullen.