Het is kunst!It’s art!

Een van de vragen die menigeen blijft stellen (en waar we helaas geen objectief antwoord op hoeven te verwachten) is de vraag: wat is nu kunst?
Natuurlijk, ik kan op het internet opzoeken welke stromingen er allemaal zijn en hoe die genoemd worden en wie, wat en waar wordt ingedeeld. Maar dat beantwoord nog steeds niet de vraag wat kunst nu is. Blijkbaar weten we het pas als we het zien en er een label aan hebben kunnen hangen.
Maar dat label is niet voor iedereen gelijk. De grote Kunst is voor iedereen wel duidelijk; daar zijn we het over eens. Dat is ons zo geleerd. Die mening volgen wij netjes. Tenslotte hangt die Kunst ook in een museum?
Dit is namelijk een van de definities van kunst: het hangt in een museum. Klaar toch? Nou nee. Want dan zitten we met een mooie cirkelredenering. Kunst hangt in een museum. En een museum is een gebouw waar kunst hangt. Dus verwijzen twee dingen naar elkaar en zijn we nog geen snars wijzer.
Dit geldt ook voor de kunstkenner. Een van de (vele) definities van kunst is dat dit bepaald wordt door de kunstkenner. En daar zitten we weer in een cirkeltje! Want een kunstkenner is iemand die bepaalt of iets kunst is.
Nee, zo komen we er niet uit. Dat hoeft ook eigenlijk niet. Iedereen moet zelf kunnen vinden of iets mooi, lelijk, kunst of geen kunst is. De vraag moet liever zijn (als je niet zeker van weet hoe je het moet noemen) niet alleen waar kijk je naar, maar ook waarom.

Enige tijd geleden is wederom het KunstOnder1Dak gehouden in Roosendaal. Op een opvallende locatie (het leegstaande RBC stadion) werden professionele- en amateurkunstenaars gevraagd hun werk te tonen. Ook ik gaf hieraan gehoor.
Vooral om de vraag te poneren aan de bezoeker: wat is kunst? Waar kijken we naar?
Als uitgangspunt nam ik de eerste definitie: kunst hangt in een museum. Als een voorwerp in een museum hangt dan zal het wel kunst zijn. Alle attributen die het zijn status geven zijn daar aanwezig: de juiste belichting, naambordjes, beschrijvingen en stille zalen.
Maar kunst buiten een museum? Behoudt dat zijn waarde of wordt het dan niet-kunst? Dan dringt zich de laatste vraag op: niet-kunst in een niet-museum? Hoe kijkt men daar tegenaan.

Onderstaand de foto’s van de drieluik met de titel: Ceci nést pas l’art conceptuel
Dit is uiteraard een knipoog naar het schilderij van Magritte waarin hij een pijp heeft afgebeeld en tegen de kijker zegt dat het geen pijp is (omdat het een afbeelding is). Zo ook de titel van dit werk. Ik zeg dat het geen conceptuele kunst is. Want ik stel nu juist de vraag óf het nu wel kunst is waar we het over hebben. Eigenlijk een dubbele uitdaging van het intellect, omdat conceptuele kunst uit wil dagen tot nadenken, zeg ik net het niet te doen, door het wel te doen.
Enfin, de drieluik kreeg inderdaad alle attributen mee van een ‘echt’ museum. Naamkaartjes en al. De schilderijen zijn met de hand gemaakt (en verwijzing naar de videospelletjes van toen, die ook met de hand werden gemaakt. Hexadecimaal invoeren van code etc.) met houten blokjes die één voor één met de hand zijn geschilderd en geplakt.

Drieluik massacultuur iconen.
Titel: Ceci nést pas l’art conceptuel

(klik op de plaatjes voor uitleg over de uitgebeelde karakters)

mariodonkeyjrghost

.