Hier en nu

Een van de problemen die we hebben is het ‘nu’ zien als een opstapje, een tussenstation naar ‘later’. Nu missen we iets. Straks hebben we die nieuwe auto, die andere baan, die relatie, meer geld, meer rust, etc.
Maar dat is allemaal later. Nu moeten we die dingen missen en voelen ons bewust of onbewust ontevreden. Straks. Straks, denken we. Dan zijn we gelukkig.
Is dat zo? Ik twijfel daar een beetje aan. En waarom twijfel je daaraan, Rob?
Welnu, loopt u maar even mee…
Laten we van de veronderstelling uitgaan dat de toekomst ons iets gaat brengen wat we nu missen. Da’s geen rare gedachte want uiteindelijk veranderd er altijd wel iets in je leven (zelfs al blijf je gewoon binnen zitten op je handen. Dan krijg je automatisch rimpels en -niet te vergeten- slapende handen).
En of die verandering in de toekomst goed of slecht is hangt natuurlijk af van wat je wenste voor jezelf.
Maar denk nu eens aan het heden. Het ‘nu’, het ogenblik waarop je dit leest, is ooit ook toekomst geweest. Ooit zat je in het verleden te hopen op iets in de toekomst. En die toekomst wordt (als je maar even geduld hebt) vanzelf het heden.
Heeft het heden je gegeven waar je op hoopte? Of moet je nog even langer wachten?
Misschien heb je nu wel die auto, baan, relatie, etc., waar je altijd op hoopte.
In het heden zijn er je altijd mooie dingen overkomen. Waarom dan nog denken dat die altijd in de toekomst moeten liggen? Je toekomst is ook nu. Het is nu dat je tevreden moet zijn. En natuurlijk kun je dat niet altijd zijn. Kan jij dat dan wel, Rob?
Nee. Tuurlijk niet. Iedereen heeft slechte dagen dat alles tegenzit, met hoge rekeningen, lekkende daken, ruzies en nog 1001 dingen meer die het leven zo’n lekker gevoel van ik-fiets-constant-bergopwaarts geven.
Maar als je gewoon dankbaar bent voor wat je nu hebt? Wat denk je dan dat er gebeurd? De toekomst zorgt echt wel voor zichzelf. Die heeft daar niet zoveel hulp bij nodig. Dat betekent niet dat je geen dromen of verlangens meer mag hebben. Tuurlijk wel!
Maar probeer vandaag, op dit moment, deze minuut, in deze seconde tevreden te zijn. Nu heb je al waar je vroeger van droomde.
Misschien is het een knop die je moet omzetten. En als dat zo is? Dan lijkt me nu een heel goed moment om daar mee te beginnen.

Een van de problemen die we hebben is het ‘nu’ zien als een opstapje, een tussenstation naar ‘later’. Nu missen we iets. Straks hebben we die nieuwe auto, die andere baan, die relatie, meer geld, meer rust, etc.
Maar dat is allemaal later. Nu moeten we die dingen missen en voelen ons bewust of onbewust ontevreden. Straks. Straks, denken we. Dan zijn we gelukkig.
Is dat zo? Ik twijfel daar een beetje aan. En waarom twijfel je daaraan, Rob?
Welnu, loopt u maar even mee…
Laten we van de veronderstelling uitgaan dat de toekomst ons iets gaat brengen wat we nu missen. Da’s geen rare gedachte want uiteindelijk veranderd er altijd wel iets in je leven (zelfs al blijf je gewoon binnen zitten op je handen. Dan krijg je automatisch rimpels en -niet te vergeten- slapende handen).
En of die verandering in de toekomst goed of slecht is hangt natuurlijk af van wat je wenste voor jezelf.
Maar denk nu eens aan het heden. Het ‘nu’, het ogenblik waarop je dit leest, is ooit ook toekomst geweest. Ooit zat je in het verleden te hopen op iets in de toekomst. En die toekomst wordt (als je maar even geduld hebt) vanzelf het heden.
Heeft het heden je gegeven waar je op hoopte? Of moet je nog even langer wachten?
Misschien heb je nu wel die auto, baan, relatie, etc., waar je altijd op hoopte.
In het heden zijn er je altijd mooie dingen overkomen. Waarom dan nog denken dat die altijd in de toekomst moeten liggen? Je toekomst is ook nu. Het is nu dat je tevreden moet zijn. En natuurlijk kun je dat niet altijd zijn. Kan jij dat dan wel, Rob?
Nee. Tuurlijk niet. Iedereen heeft slechte dagen dat alles tegenzit, met hoge rekeningen, lekkende daken, ruzies en nog 1001 dingen meer die het leven zo’n lekker gevoel van ik-fiets-constant-bergopwaarts geven.
Maar als je gewoon dankbaar bent voor wat je nu hebt? Wat denk je dan dat er gebeurd? De toekomst zorgt echt wel voor zichzelf. Die heeft daar niet zoveel hulp bij nodig. Dat betekent niet dat je geen dromen of verlangens meer mag hebben. Tuurlijk wel!
Maar probeer vandaag, op dit moment, deze minuut, in deze seconde tevreden te zijn. Nu heb je al waar je vroeger van droomde.
Misschien is het een knop die je moet omzetten. En als dat zo is? Dan lijkt me nu een heel goed moment om daar mee te beginnen.