LICHT

Met een onderwerp als licht leek het mij leuk iedereen te overladen met wetenschappelijke feitjes en weetjes en ons licht te laten schijnen over de natuurkundige achtergronden van licht.
Maar, ik bedacht me dat dit misschien niet zo’n goed idee was, want de lezers van mijn blog zijn niet zo snugger en dat gaan jullie natuurlijk nooit begrijpen. Misschien moet ik dat laatste maar niet hardop zeggen want ik weet hoe lichtgeraakt ze hier kunnen zijn.
Daarom beperk ik me tot het hoogstnoodzakelijke:
als je op klaarlichte dag rondkijkt, dan besef je het misschien niet, maar er komt me toch een bak licht naar beneden. En licht heeft ook gewicht. Tenminste als je licht ziet als deeltjes en niet als golven. Zo’n deeltje, een foton, weegt bijna niks. Ze hebben, per stuk, ongeveer (en nu rond ik een en ander af) een massa van 4.4 x 10-36 kg. Dus je kunt zeggen dat die fotonen echte lichtgewichten zijn!
Het ergste is dat er oplichters zijn, die hier meteen misbruik van maken. Omdat al dat gewicht op ons neder daalt, gelijk manna uit de hemel, betekent dit dat we elke dag een beetje zwaarder worden. Nou, dat kan natuurlijk niet. Dus heeft de overheid zoiets verzonnen als de belastingen. Die maken ons namelijk meteen een stuk lichter. In allerlei opzichten. En dat ze dat niet al te licht opvatten is duidelijk, want die belastingen worden elk jaar meer. En dan druk ik me nog lichtelijk uit. Terwijl het gewicht van al dat licht niet toeneemt. Het blijkt maar weer dat het licht dansen is op andermans vloer,
Als de overheid dit kan, dachten anderen, dan moeten wij dat ook kunnen. En bij de fabrikanten van levensmiddelen ging ineens een licht op. Ik vind toch dat ik dit even voor het voetlicht moet gooien want wij hebben er allen last van.
Wat wij vaak niet weten is dat we in de supermarkt gewoon in het ootje worden genomen. Misschien zijn we naïef, verkeerd opgevoed of gewoon lichtgelovig. Of men weet in supermarkten precies hoe wij in elkaar steken en hoe lichtzinnig wij denken over bepaalde zaken. Waar gaat dit dan in hemelsnaam over, vragen jullie je af?
Welnu, volgens goed ingelichte bronnen worden de prijzen in supermarkten verhoogd zonder dat wij het zien. Zonder dat wij het zien? Kom nou toch, dat kan toch niet?
Jawel, dit kan wel. Pak maar eens een pakje boter. Deze kost (als voorbeeld) 1 euro 50. Maar koop over een jaartje nog maar eens zo’n pakje boter. Vermoedelijk nog steeds 1 euro 50. Maar hoe zit het met de verpakking? Kan het misschien zijn dat het deksel iets holler is geworden, of staat de bodem iets boller? Dat scheelt toch snel een paar gram per pakje boter die jij minder krijgt, maar wel voor betaalt! Of neem een pak cornflakes. De hoogte blijft hetzelfde, maar de dikte blijft maar afnemen. En jij maar betalen voor minder inhoud. Want jij ziet alleen maar de hoogte en de breedte van de doos. Tegen de tijd dat je die vast hebt gepakt is je beslissing al genomen. Of toiletpapier waar de rollen een halve centimeter kleiner worden, of snoeprepen die een ander vorm krijgen maar wel 10% minder aan volume hebben.
Natuurlijk kan dit niet oneindig door gaan. Cornflakes dozen zouden dan de dikte van een creditcard krijgen en een rol toiletpapier bevat nog maar een velletje.
Voor die tijd zal de fabrikant een lichte wijziging maken in zijn verpakking. Een nieuw, economy-sized verpakking. In prijs, grootte en ontwerp helemaal niet meer te vergelijken met het oude product. Dus wij als consument kunnen ook niks meer vergelijken en voelen ons, terecht, licht in het hoofd worden. We weten nu niet of het een goede of een te hoge prijs is voor het product. Ach wat, we halen onze schouders op en gooien het in ons boodschappenkarretje en zo kan de cyclus weer vrolijk van voor af aan beginnen.
Hebben we wat aan deze kennis? Niet echt. Maar ik wilde deze keer mijn licht niet onder de korenmaat zetten.