Tag Archive for banken

“ Ik heb geen stress!”, schreeuwde hij nonchalant

Een van de meest interessante vragen blijft toch wel of de kennis die we ooit op school, in een leslokaal, hebben opgedaan ook echt bruikbaar is in het echte leven. Of dat sommige zaken die we geleerd hebben ooit nog nuttig blijken te zijn.

Natuurlijk heb je zaken die puur praktisch zijn (auto’s besturen, een muurtje metselen of een wankel tafeltje rechtzetten) en puur filosofische, of academische zaken (vragen over leven en dood, het succes van de Harry Potter-reeks en lokale politiek).

Dan ga je je toch afvragen dat als je zoveel zaken hebt geleerd die eigenlijk helemaal niet nuttig bleken te zijn in het echte leven, jij dan toch ook niet de enige kan zijn? Bereidt het onderwijs ons wel genoeg voor op problemen die nooit behandeld zijn in een klaslokaal? Ach ja, men kan de schouders ophalen en denken dat er altijd wel experts zijn die weten waar ze mee bezig zijn. En dat vind ik dan weer een verontrustende gedachte. Wat als iedereen dat nu denkt? Inclusief de zogenaamde experts? Dan krijg je zo’n typische cirkel van vertrouwen: persoon A denkt dat persoon B het wel weet. Persoon B denkt dat persoon C het weet. En persoon C denkt dan dat persoon A alles onder controle heeft. Vervang gerust de personen door overheden, banken, ministers en psychologen.

Soms hoor je de experts verklaringen geven (meestal in het openbaar en dat maakt het dubbel zo erg) van gebeurtenissen die ze zelf niet voorspeld hadden en zelf niet hadden zien aankomen. Jawel, dan denken we natuurlijk aan de kredietcrisis. En ja, verklaringen genoeg. Maar allemaal achteraf.

Logisch ook, want zulke ernstige zaken zijn erg moeilijk te voorspellen. Net zoals elke crisis overigens. Ook in je persoonlijke leven. Een relatie die wordt verbroken, een auto ongeluk, of een serveerster die hete koffie in je schoot morst. Allemaal onverwachts, maar achteraf goed verklaarbaar.

Niks is 100% te voorspellen, maar het wordt makkelijker als iets al vaker is opgetreden. Hoe vaker iets in het verleden heeft plaatsgevonden, hoe meer informatie je hebt om een uitspraak te kunnen doen over wanneer het nog een keer zou kunnen gebeuren. Dat wil dus niet zeggen dat je, als je maar genoeg informatie hebt, kunt roepen dat het komende voetbalseizoen nog voorspelbaarder is dan het vorige.

En dan kom ik toch weer terug op de kredietcrisis. Waarom denken we dat het volgende keer niet meer gaat gebeuren? Simpel, omdat we ons baseren op de ervaringen uit het verleden. Daarom hebben de banken een stresstest opgericht. Deze geeft aan hoe sterk een bank zou staan als er weer een crisis optreedt.

Ja, ja.

En ze baseren zich dan ook op gegevens uit het verleden. Wat denken ze wel niet, die financiële experts? Als ze dezelfde stresstest hadden gedaan vlak voor de crisis, dan waren ze er allemaal florissant uitgekomen. Waarom? Omdat we nog nooit eerder een dergelijke financiële dip hadden meegemaakt! Dus waren we niet voorbereid en hadden we ook geen voorspelling kunnen doen. Of, zoals de experts het graag zeggen: de financiële modellen van persoon A, B of C klopten niet.

Een crisis zoals we net hebben gehad en waar we nu nog onze wonden van aan het likken zijn, is zo gigantisch zeldzaam dat we ze gewoonweg niet in kunnen schatten. Of te wel: hoe zeldzamer een gebeurtenis, hoe groter de fout die we maken bij inschattingen.

Na het bijna-faillisement van Griekenland gaan de banken de overheden meehelpen om te zorgen dat andere landen niet meer zo in de problemen kunnen komen. Weer iets wat nog nooit is gedaan, en waar dus niks over te zeggen valt wat daar de consequenties van zullen zijn.

Het is niet erg om grote risico’s te nemen op momenten waar de gevolgen niet groot zijn. Maar op andere momenten is voorzichtigheid geboden. En luister dan niet naar experts, maar naar je eigen gevoel en verstand. Dat zou je in de liefde toch ook doen? Of bij het bestellen van gloeiend hete koffie?

Een van de meest interessante vragen blijft toch wel of de kennis die we ooit op school, in een leslokaal, hebben opgedaan ook echt bruikbaar is in het echte leven. Of dat sommige zaken die we geleerd hebben ooit nog nuttig blijken te zijn.

Natuurlijk heb je zaken die puur praktisch zijn (auto’s besturen, een muurtje metselen of een wankel tafeltje rechtzetten) en puur filosofische, of academische zaken (vragen over leven en dood, het succes van de Harry Potter-reeks en lokale politiek).

Dan ga je je toch afvragen dat als je zoveel zaken hebt geleerd die eigenlijk helemaal niet nuttig bleken te zijn in het echte leven, jij dan toch ook niet de enige kan zijn? Bereidt het onderwijs ons wel genoeg voor op problemen die nooit behandeld zijn in een klaslokaal? Ach ja, men kan de schouders ophalen en denken dat er altijd wel experts zijn die weten waar ze mee bezig zijn. En dat vind ik dan weer een verontrustende gedachte. Wat als iedereen dat nu denkt? Inclusief de zogenaamde experts? Dan krijg je zo’n typische cirkel van vertrouwen: persoon A denkt dat persoon B het wel weet. Persoon B denkt dat persoon C het weet. En persoon C denkt dan dat persoon A alles onder controle heeft. Vervang gerust de personen door overheden, banken, ministers en psychologen.

Soms hoor je de experts verklaringen geven (meestal in het openbaar en dat maakt het dubbel zo erg) van gebeurtenissen die ze zelf niet voorspeld hadden en zelf niet hadden zien aankomen. Jawel, dan denken we natuurlijk aan de kredietcrisis. En ja, verklaringen genoeg. Maar allemaal achteraf.

Logisch ook, want zulke ernstige zaken zijn erg moeilijk te voorspellen. Net zoals elke crisis overigens. Ook in je persoonlijke leven. Een relatie die wordt verbroken, een auto ongeluk, of een serveerster die hete koffie in je schoot morst. Allemaal onverwachts, maar achteraf goed verklaarbaar.

Niks is 100% te voorspellen, maar het wordt makkelijker als iets al vaker is opgetreden. Hoe vaker iets in het verleden heeft plaatsgevonden, hoe meer informatie je hebt om een uitspraak te kunnen doen over wanneer het nog een keer zou kunnen gebeuren. Dat wil dus niet zeggen dat je, als je maar genoeg informatie hebt, kunt roepen dat het komende voetbalseizoen nog voorspelbaarder is dan het vorige.

En dan kom ik toch weer terug op de kredietcrisis. Waarom denken we dat het volgende keer niet meer gaat gebeuren? Simpel, omdat we ons baseren op de ervaringen uit het verleden. Daarom hebben de banken een stresstest opgericht. Deze geeft aan hoe sterk een bank zou staan als er weer een crisis optreedt.

Ja, ja.

En ze baseren zich dan ook op gegevens uit het verleden. Wat denken ze wel niet, die financiële experts? Als ze dezelfde stresstest hadden gedaan vlak voor de crisis, dan waren ze er allemaal florissant uitgekomen. Waarom? Omdat we nog nooit eerder een dergelijke financiële dip hadden meegemaakt! Dus waren we niet voorbereid en hadden we ook geen voorspelling kunnen doen. Of, zoals de experts het graag zeggen: de financiële modellen van persoon A, B of C klopten niet.

Een crisis zoals we net hebben gehad en waar we nu nog onze wonden van aan het likken zijn, is zo gigantisch zeldzaam dat we ze gewoonweg niet in kunnen schatten. Of te wel: hoe zeldzamer een gebeurtenis, hoe groter de fout die we maken bij inschattingen.

Na het bijna-faillisement van Griekenland gaan de banken de overheden meehelpen om te zorgen dat andere landen niet meer zo in de problemen kunnen komen. Weer iets wat nog nooit is gedaan, en waar dus niks over te zeggen valt wat daar de consequenties van zullen zijn.

Het is niet erg om grote risico’s te nemen op momenten waar de gevolgen niet groot zijn. Maar op andere momenten is voorzichtigheid geboden. En luister dan niet naar experts, maar naar je eigen gevoel en verstand. Dat zou je in de liefde toch ook doen? Of bij het bestellen van gloeiend hete koffie?