Tag Archive for beter leven

Over diëten, langzaam naar je werk lopen en het nut van stress op zondagochtend

Je kunt het zo gek niet noemen, of we hebben het in overvloed: eten, vrije tijd, elektronische snufjes, stress en social media (waarbij het een onvermijdelijk voortvloeit uit het ander).

Eigenlijk is het helemaal niet zo gezond om alleen maar overvloed te hebben. Daar zijn we helemaal niet op gebouwd. Niet geestelijk, maar ook niet lichamelijk.

Neem nu het menselijk lichaam. Omdat wij toch redelijk aan de top van de voedselketen staan (alleen bankiers en grootaandeelhouders staan nog boven ons) is het onvermijdelijk dat er perioden van schaarste en perioden van overvloed zijn. Deze wisselen elkaar af. De ene keer zijn er te weinig prooidieren en de andere keer (voor de vegetariërs) is de oogst mislukt. We zijn er dus, evolutionair, op gebouwd dat we met overvloed en met honger te maken hebben.

En toch hameren alle diëtisten, doktoren en fitnessfreaks erop dat je regelmatig moet eten en dat minstens drie keer per dag. Raar, want is dat ooit wel eens onderzocht of dit echt zo gezond is?

Waarom niet gewoon perioden van vasten afwisselen met gigantische schranspartijen?

En nu ik het toch daarover heb: wat is er dan zo goed aan regelmatig sporten?

Ik denk dat onze voorouders eigenlijk nooit veel zware stenen hoefden te tillen. Ja, misschien een keer in de 25 jaar of zo, als ze weer eens een groot monument moesten bouwen. Maar voor de rest? Voor de rest zaten ze lekker met hun blote kont in het gras elkaar te vlooien. Er was echt niemand in het pre-historie die elke donderdagavond drie uur ging joggen en op vrijdagavond nog een uurtje fitnessen onder het toeziend oog van een mammoet als personal trainer.

We deden het toen rustig aan: soms heel erg hard rennen (om te zorgen dat je kon eten, of zelf niet gegeten werd) en voor de rest liepen we een beetje doelloos rond (zoals zoveel ambtenaren heden ten dagen nog plachten te doen).

Uit onderzoek is zelfs gebleken dat lange wandelingen afgewisseld met korte perioden van intensieve oefeningen erg gezond is.

Kern van dit alles is dus dat je beter tijden van rust kunt afwisselen met tijden van inspanning.

Jawel, dit geldt ook voor stress: het is beter je ergens godsgruwelijk druk over te maken en dan vrolijk overboord te gooien dan je een klein beetje zorgen maken, en dat lang achter elkaar. Langdurige doffe stress is uitermate schadelijk. Probeer dit zo veel mogelijk te vermijden. Vertel daarentegen aan je beste vriend dat je als de dood bent voor Aziatische slangen. Met een beetje geluk vindt je zo’n mooi exemplaar op een avond in je bed. Dat ontbrak nog net in je leven. Die heilzame werking van acute stress.

Pas dus op voor kunstmatig gecreëerde omgevingen die stabiliteit hoog in het vaandel hebben. Alle ingrepen in de (menselijke) natuur om regelmaat te creëren hebben een risico in zich. Het maakt ons kwetsbaar. Antibiotica toedienen wanneer het niet nodig is, landen met gigantische schulden uit de brand helpen, enzovoort, enzovoort. Wanneer je iets kunstmatig belangrijker en groter maakt en niet in een vroeg stadium plat slaat, als het niet in staat blijkt stress te overleven, wordt het alleen maar kwetsbaarder. De menselijke geest vindt het ook duivels interessant om aan alle kwetsbare zaken meer belangrijkheid toe te schrijven.

De economie is daar een mooi voorbeeld van, totdat we gaan realiseren dat geld gewoon een symbolische, door alle partijen onderschreven, illusie is.

(met bijzonder veel dank aan Nassim Nicholas Taleb)

Je kunt het zo gek niet noemen, of we hebben het in overvloed: eten, vrije tijd, elektronische snufjes, stress en social media (waarbij het een onvermijdelijk voortvloeit uit het ander).

Eigenlijk is het helemaal niet zo gezond om alleen maar overvloed te hebben. Daar zijn we helemaal niet op gebouwd. Niet geestelijk, maar ook niet lichamelijk.

Neem nu het menselijk lichaam. Omdat wij toch redelijk aan de top van de voedselketen staan (alleen bankiers en grootaandeelhouders staan nog boven ons) is het onvermijdelijk dat er perioden van schaarste en perioden van overvloed zijn. Deze wisselen elkaar af. De ene keer zijn er te weinig prooidieren en de andere keer (voor de vegetariërs) is de oogst mislukt. We zijn er dus, evolutionair, op gebouwd dat we met overvloed en met honger te maken hebben.

En toch hameren alle diëtisten, doktoren en fitnessfreaks erop dat je regelmatig moet eten en dat minstens drie keer per dag. Raar, want is dat ooit wel eens onderzocht of dit echt zo gezond is?

Waarom niet gewoon perioden van vasten afwisselen met gigantische schranspartijen?

En nu ik het toch daarover heb: wat is er dan zo goed aan regelmatig sporten?

Ik denk dat onze voorouders eigenlijk nooit veel zware stenen hoefden te tillen. Ja, misschien een keer in de 25 jaar of zo, als ze weer eens een groot monument moesten bouwen. Maar voor de rest? Voor de rest zaten ze lekker met hun blote kont in het gras elkaar te vlooien. Er was echt niemand in het pre-historie die elke donderdagavond drie uur ging joggen en op vrijdagavond nog een uurtje fitnessen onder het toeziend oog van een mammoet als personal trainer.

We deden het toen rustig aan: soms heel erg hard rennen (om te zorgen dat je kon eten, of zelf niet gegeten werd) en voor de rest liepen we een beetje doelloos rond (zoals zoveel ambtenaren heden ten dagen nog plachten te doen).

Uit onderzoek is zelfs gebleken dat lange wandelingen afgewisseld met korte perioden van intensieve oefeningen erg gezond is.

Kern van dit alles is dus dat je beter tijden van rust kunt afwisselen met tijden van inspanning.

Jawel, dit geldt ook voor stress: het is beter je ergens godsgruwelijk druk over te maken en dan vrolijk overboord te gooien dan je een klein beetje zorgen maken, en dat lang achter elkaar. Langdurige doffe stress is uitermate schadelijk. Probeer dit zo veel mogelijk te vermijden. Vertel daarentegen aan je beste vriend dat je als de dood bent voor Aziatische slangen. Met een beetje geluk vindt je zo’n mooi exemplaar op een avond in je bed. Dat ontbrak nog net in je leven. Die heilzame werking van acute stress.

Pas dus op voor kunstmatig gecreëerde omgevingen die stabiliteit hoog in het vaandel hebben. Alle ingrepen in de (menselijke) natuur om regelmaat te creëren hebben een risico in zich. Het maakt ons kwetsbaar. Antibiotica toedienen wanneer het niet nodig is, landen met gigantische schulden uit de brand helpen, enzovoort, enzovoort. Wanneer je iets kunstmatig belangrijker en groter maakt en niet in een vroeg stadium plat slaat, als het niet in staat blijkt stress te overleven, wordt het alleen maar kwetsbaarder. De menselijke geest vindt het ook duivels interessant om aan alle kwetsbare zaken meer belangrijkheid toe te schrijven.

De economie is daar een mooi voorbeeld van, totdat we gaan realiseren dat geld gewoon een symbolische, door alle partijen onderschreven, illusie is.

(met bijzonder veel dank aan Nassim Nicholas Taleb)