Tag Archive for dromen

Over dromen

Als we het over dromen hebben, dan moeten we goed beseffen dat er twee verschillende soorten dromen bestaan die we niet door elkaar moeten halen. Ten eerste hebben we de slaapdromen. Dat zijn de dromen die we hebben als we gewoon slapen. En aan de andere kant (en net zo belangrijk) hebben we de wensdromen. De dingen waar we naar toe leven, de dingen waar we op hopen.
De slaapdromen zijn die dromen die we gerust kunnen vergeten en dat doen we dan ook. Hoe vaak komt het wel niet voor dat je weet dat je gedroomd hebt maar niet meer weet waar het over ging?
Wensdromen vergeet je niet zo gauw. Ze komen misschien niet uit en ze kunnen ergens ver weg in je achterhoofd leven, maar vergeten doen we ze nooit. Ik durf te wedden dat iedereen nog weet wat hij vroeger wilde worden toen hij nog klein was. Wensdromen komen en gaan, maar vergeten doen we ze niet.
Het is daarom ook belangrijk dat we slaapdromen en wensdromen niet door elkaar halen. Het zou van de zotte zijn als bijvoorbeeld Martin Luther King had geroepen: “Ik had een droom… maar, euh, ik ben hem weer vergeten. Ik weet het niet meer. Ga maar naar huis. Dit wordt niks.”
Belangrijk is dat je je dromen achterna blijft gaan. Doe je dat niet dan leef je je leven in stille, wanhoop. Het is niet voor niets dat als je het woord ‘droom’ omdraait er dan ‘moord’ staat. Het niet geloven in je dromen is moord. Geestelijke moord. Op jezelf. Blijf hopen. Blijf dromen, hoe raar je droom ook is. Het is moeilijk te zeggen wat onmogelijk is, want de droom van gisteren is de hoop voor vandaag en de realiteit van morgen.
En geloof niet in de mensen om je heen die je dromen kleiner willen maken of zeggen dat het allemaal niet kan. Word eens volwassen en stop met dromen wordt er dan gezegd. Welnu, ik ben door de loop der jaren maar erg weinig volwassen mensen tegengekomen. Saaie mensen, daarentegen, kom ik volop tegen.
Die denken vanuit hun eigen kleinburgerlijke, bekrompen kader en van daaruit oordelen ze over degenen die nog wel durven te dromen. Is het niet beter om prachtige dingen te wensen en hoop te hebben voor de toekomst, ook al wordt dat verhinderd door tegenslag? Liever leven met tegenslag en toch hoop houden dan op te gaan in de gelederen van die ‘volwassenen’ die niet veel vreugde, maar ook niet veel pijn beleven omdat ze leven in die grijze schemerzone die noch verlies noch overwinning kent. Daar wordt een mens niet vrolijker van. Frustratie is dan het logisch gevolg en het beste wat een gefrustreerd mens kan doen is lekker thuis blijven en zijn mond houden. Helaas doen velen het tegenovergestelde en gaan de straat op om erover te praten. Vaak zien we deze personen dan terug in de lokale politiek.
Politici gebruiken ook de oudste truuk ter wereld om wijs over te komen. Die truuk bestaat eruit om gewoon iets stoms te verzinnen en het vervolgens niet te zeggen…
Misschien klinkt dit een beetje raar, maar over lokale politiek hoeft men eigenlijk geen grapjes te maken. Alles wat men hoeft te doen is rustig observeren en dan de feiten rapporteren. Dat is al erg genoeg. Maar goed, ik dwaal af…
Als een beetje dromen erg is, dan is de oplossing niet om minder te dromen, maar meer, zodat je altijd durft te blijven dromen. Je kunt een mede-dromer erg snel herkennen door te vertellen over jouw wensen, je passies en hoop voor de toekomst. De bekrompene zal antwoorden “Waarom?” en degene die zelf durft te dromen zal antwoorden met “Leuk. Moet je doen!”. En als iemand dan iets heeft bereikt, feliciteer hem daarmee. Dan maak je twee mensen gelukkig.
Een wijs man heeft ooit gezegd dat het niet erg is dat je luchtkastelen bouwt. Hou die dromen vast. Luchtkastelen zijn dingen waar we naar streven. Hou ze in de lucht. En vervolgens moet je er fundamenten onder gaan bouwen.
Comfort, luxe en materiele zaken zijn niet de belangrijkste zaken in het leven. Alles wat je nodig hebt is iets om enthousiast over te zijn.
Je kunt slapend door het leven gaan, of dromend. Al met al bekeken kies ik graag voor het laatste.

Als we het over dromen hebben, dan moeten we goed beseffen dat er twee verschillende soorten dromen bestaan die we niet door elkaar moeten halen. Ten eerste hebben we de slaapdromen. Dat zijn de dromen die we hebben als we gewoon slapen. En aan de andere kant (en net zo belangrijk) hebben we de wensdromen. De dingen waar we naar toe leven, de dingen waar we op hopen.
De slaapdromen zijn die dromen die we gerust kunnen vergeten en dat doen we dan ook. Hoe vaak komt het wel niet voor dat je weet dat je gedroomd hebt maar niet meer weet waar het over ging?
Wensdromen vergeet je niet zo gauw. Ze komen misschien niet uit en ze kunnen ergens ver weg in je achterhoofd leven, maar vergeten doen we ze nooit. Ik durf te wedden dat iedereen nog weet wat hij vroeger wilde worden toen hij nog klein was. Wensdromen komen en gaan, maar vergeten doen we ze niet.
Het is daarom ook belangrijk dat we slaapdromen en wensdromen niet door elkaar halen. Het zou van de zotte zijn als bijvoorbeeld Martin Luther King had geroepen: “Ik had een droom… maar, euh, ik ben hem weer vergeten. Ik weet het niet meer. Ga maar naar huis. Dit wordt niks.”
Belangrijk is dat je je dromen achterna blijft gaan. Doe je dat niet dan leef je je leven in stille, wanhoop. Het is niet voor niets dat als je het woord ‘droom’ omdraait er dan ‘moord’ staat. Het niet geloven in je dromen is moord. Geestelijke moord. Op jezelf. Blijf hopen. Blijf dromen, hoe raar je droom ook is. Het is moeilijk te zeggen wat onmogelijk is, want de droom van gisteren is de hoop voor vandaag en de realiteit van morgen.
En geloof niet in de mensen om je heen die je dromen kleiner willen maken of zeggen dat het allemaal niet kan. Word eens volwassen en stop met dromen wordt er dan gezegd. Welnu, ik ben door de loop der jaren maar erg weinig volwassen mensen tegengekomen. Saaie mensen, daarentegen, kom ik volop tegen.
Die denken vanuit hun eigen kleinburgerlijke, bekrompen kader en van daaruit oordelen ze over degenen die nog wel durven te dromen. Is het niet beter om prachtige dingen te wensen en hoop te hebben voor de toekomst, ook al wordt dat verhinderd door tegenslag? Liever leven met tegenslag en toch hoop houden dan op te gaan in de gelederen van die ‘volwassenen’ die niet veel vreugde, maar ook niet veel pijn beleven omdat ze leven in die grijze schemerzone die noch verlies noch overwinning kent. Daar wordt een mens niet vrolijker van. Frustratie is dan het logisch gevolg en het beste wat een gefrustreerd mens kan doen is lekker thuis blijven en zijn mond houden. Helaas doen velen het tegenovergestelde en gaan de straat op om erover te praten. Vaak zien we deze personen dan terug in de lokale politiek.
Politici gebruiken ook de oudste truuk ter wereld om wijs over te komen. Die truuk bestaat eruit om gewoon iets stoms te verzinnen en het vervolgens niet te zeggen…
Misschien klinkt dit een beetje raar, maar over lokale politiek hoeft men eigenlijk geen grapjes te maken. Alles wat men hoeft te doen is rustig observeren en dan de feiten rapporteren. Dat is al erg genoeg. Maar goed, ik dwaal af…
Als een beetje dromen erg is, dan is de oplossing niet om minder te dromen, maar meer, zodat je altijd durft te blijven dromen. Je kunt een mede-dromer erg snel herkennen door te vertellen over jouw wensen, je passies en hoop voor de toekomst. De bekrompene zal antwoorden “Waarom?” en degene die zelf durft te dromen zal antwoorden met “Leuk. Moet je doen!”. En als iemand dan iets heeft bereikt, feliciteer hem daarmee. Dan maak je twee mensen gelukkig.
Een wijs man heeft ooit gezegd dat het niet erg is dat je luchtkastelen bouwt. Hou die dromen vast. Luchtkastelen zijn dingen waar we naar streven. Hou ze in de lucht. En vervolgens moet je er fundamenten onder gaan bouwen.
Comfort, luxe en materiele zaken zijn niet de belangrijkste zaken in het leven. Alles wat je nodig hebt is iets om enthousiast over te zijn.
Je kunt slapend door het leven gaan, of dromend. Al met al bekeken kies ik graag voor het laatste.