Verkiezing nieuwe stadsdichter in Roosendaal

Als men tegenwoordig over het Tongerloplein loopt, dan zal het niemand kunnen ontgaan dat zich daar een hele metamorfose heeft afgespeeld. Nieuwe stenen, nieuwe trappen en een zee van hip licht. Een beetje van dat hippe licht toont de slogan van onze stad: “Beleef het in Roosendaal”.

In Roosendaal schijnt er van alles...

Tongerloplein met nieuwe lichtjes

Dan ga ik me toch een aantal dingen afvragen als ik zoiets lees. Wie heeft dat bijvoorbeeld verzonnen? In ieder geval niet de Stadsdichter. En da’s jammer. Die zou er toch voor zulke dingen moeten zijn. Dan zal het wel van een bureau komen die grossieren in slagzinnen voor gemeenten. De vraag die daarop dan volgt is: zou een dergelijk bureau nu duurder of goedkoper zijn dan de gage die de Stadsdichter voor zijn werk krijgt?

Welnu, niet gedraald en dit natuurlijk meteen aan de burgemeester gevraagd. Met een kneepje in onze arm en een dikke knipoog deelde hij ons mede dat zo’n bureau toch wel iets duurder was dan de Stadsdichter. En of we nog een rondje van hem wilden?

Oh ja, iets duurder zegt de man. Dat is hetzelfde als beweren dat een pot pindakaas iets kleiner is dan een voetbalstadion.

Klopt helemaal, niks aan gelogen, maar we zijn nog niks wijzer zo.

Nu ik het dan toch over voetbalstadia heb, we hebben er een slogan bij, maar een stadion minder. Want RBC is vertrokken uit de stad. En we hebben er een zee van licht bij, maar Philips gaat vertrekken uit de stad. Dat ik dat nog beleven mag zeg!

Laten we dan ook niet onvermeld laten dat we als spoorstad helemaal voorbij zijn gestreefd door Breda. Wel eens gezien wat die gasten allemaal aan infrastructuur aan het optuigen zijn? Alsof we dat in Roosendaal niet konden. Waar ging het mis?

Ik weet dat het voor de Roosendaalse ambtenaren verplicht is om de werken van Machiavelli onder het hoofdkussen te hebben. Dat moeten ze in Breda ook, maar blijkbaar hebben ze het beter gelezen en begrepen.

Maar wacht even. Wat ben ik nu aan het doen? Ik ben helemaal tegen de mantra van het moment in aan het gaan. Welke mantra van de maand vraagt u zich af?

Nou, degene die zegt dat we niet zo negatief meer mogen doen over Roosendaal. D’n dieje. Klinkt die bekend?

Wel mooi toch? Iedereen die een tegengeluid laat horen (en die niet in jouw agenda past) monddood maken door te zeggen dat men negatief is. Slim.

Dus als er in het Stadskantoor een scheet wordt gelaten dan moeten wij maar roepen dat het naar madeliefjes ruikt? Ik dacht het niet.

Een scheet is een scheet en als die stinkt (wat vaak het geval is) dan moet je er iets van zeggen. Het is natuurlijk mooier als je ook nog een oplossing weet te bedenken of een alternatief (luchtverfrisser, raampje open, lucifer aansteken, etc etc. Maar deze metafoor gaat hiermee ver genoeg).

Dus als alternatief zou ik zeggen: opdoeken die slogan. Ooit wel eens jezelf proberen te vatten in één zin? Niet echt denderend gelukt, neem ik aan. Maar een stad met meer dan 70.000 individuen kan dan wel in zin gepakt worden? Word toch eens volwassen zeg.

En we hebben al een mooie slogan. Op de kleinere weggetjes, als je Roosendaal binnenkomt, staat onder sommige borden heel eenvoudig het woord ‘Welkom’. Nou. Is dat nu geen mooi motto voor onze stad? Simpeler kan niet, en het hangt al overal. Kost dus niks.

Want met alles wat verdwijnt uit Roosendaal lopen we natuurlijk groot gevaar dat we lekker gaan zitten indutten achter onze opgetrokken muren van gezapigheid.

Wellicht dat ze dat ook in het achterhoofd hadden bij de renovatie van het Tongerloplein.

Ze zetten die grote lichtmast daar weg die ook nog allerlei lichtjes op de grond projecteert. Het lijkt wel een landingsbaan. Dus in navolging van Seppe krijgen we dan Tongerloplein International Airport.

Nu geduldig wachten tot de eerste vlieglading terroristen aankomt en dan zullen we echt eens wat beleven in Roosendaal.