Waarom we nooit helemaal engels zullen spreken

Heel vaak hoor je (meestal door directeuren en stafmedewerkers) de ietwat ondoordachte kreet geslaakt worden: “over 15 jaar praten we alleen nog maar engels!”
Yeah. Right.
Waarom, waarom, waarom heb ik mijn twijfels bij deze bewering?
Welnu, ten eerste omdat er nog een hele grote groep mensen is (de oudere generaties met name) die helemaal geen buitenlandse taal kennen. En ook geen behoefte heeft om die te leren. Dus wat doen we dan? Wachten tot de vergrijzing deze ‘probleem-ouderen’ vanzelf oplost?
Nee. Dan de jongeren. Die roeren hun buitenlandse mondje wel.
Yeah. Right.
Het feit dat ze op TMF af en toe een losse zin in het engels slaken (of engelse woorden die ook een perfect nederlands equivalent hebben en voor de rest niets meer toevoegen) moeten we vooral niet verwarren met het vermogen om ook echt een taal machtig te zijn. Soundbites slaken klinkt interessant maar er zit echt niet meer informatie in het gesprokene dan de originele taal.
Als ik zeg “ik hou van je” dat betekent dat exact en ook helemaal 100% hetzelfde als “I love you” of (wat nog dieper schijnt te klinken) “Je t’aime”.
En gooien we dan honderden jaren geschiedenis weg? Een taal verbindt je met je wortels. Je bent niet alleen wat je eet, je bent ook wat je zegt. Je gedachten worden opgebouwd uit de taal die je spreekt.
En nu niet ineens komen met het feit dat je je in het engels beter kunt uitdrukken.
Larie! (vertaling: humbug!)
Zelfs de slechtst presterende VMBO-er heeft echt een grotere nederlandse woordenschat dan de engelse woordenschat van een HBO-streber.
En zullen we ook maar het Nederlandsche Wetboek even door een Google vertaalmachientje gooien? Dan zitten we ook he-le-maal niet met dubbelzinnigheden, of taalnuances of zo. Nee hoor. We zijn 150 jaar bezig met het wetboek samenstellen, in de vorm die het nu heeft, en dan hebben we het vast wel in 15 jaar omgezet.
Nogmaals: Yeah, right.
Als laatste puntje: over welk engels hebben we het dan? Het amerikaans, het brits, straattaal? Hoeveel nuances en verschillen bestaan daar wel niet?
Een van de onopgeloste mysteries van de 20e eeuw (naast de moord op Kennedy en of er echt wel UFO’s zijn geland in Area 51) is de tekst van het nummer van Bob Marley: “No woman No cry”.
Wat bedoelt hij daar nu mee? Bedoelt hij dat als er geen vrouw in het spel is, er ook geen verdriet is? (is door experts de meest aangenomen verklaring).
Maar meneer Marley komt uit Jamaica en daar hebben ze een andere manier van zichzelf uitdrukken. No woman no cry kan dan ook uitgelegd worden als: nee vrouw, je moet niet huilen.
Subtiel verschil nietwaar?
En dat moeten we allemaal maar even in 15 jaar gaan snappen. Wel eens de Top 1000 afgeluisterd en hoeveel teksten heb je werkelijk begrepen?
Ik zie het zo snel niet gebeuren. En nee, we hoeven ook niet te wachten op Esperanto. Da’s hetzelfde laken een pak.
I rest my case…

Heel vaak hoor je (meestal door directeuren en stafmedewerkers) de ietwat ondoordachte kreet geslaakt worden: “over 15 jaar praten we alleen nog maar engels!”
Yeah. Right.
Waarom, waarom, waarom heb ik mijn twijfels bij deze bewering?
Welnu, ten eerste omdat er nog een hele grote groep mensen is (de oudere generaties met name) die helemaal geen buitenlandse taal kennen. En ook geen behoefte heeft om die te leren. Dus wat doen we dan? Wachten tot de vergrijzing deze ‘probleem-ouderen’ vanzelf oplost?
Nee. Dan de jongeren. Die roeren hun buitenlandse mondje wel.
Yeah. Right.
Het feit dat ze op TMF af en toe een losse zin in het engels slaken (of engelse woorden die ook een perfect nederlands equivalent hebben en voor de rest niets meer toevoegen) moeten we vooral niet verwarren met het vermogen om ook echt een taal machtig te zijn. Soundbites slaken klinkt interessant maar er zit echt niet meer informatie in het gesprokene dan de originele taal.
Als ik zeg “ik hou van je” dat betekent dat exact en ook helemaal 100% hetzelfde als “I love you” of (wat nog dieper schijnt te klinken) “Je t’aime”.
En gooien we dan honderden jaren geschiedenis weg? Een taal verbindt je met je wortels. Je bent niet alleen wat je eet, je bent ook wat je zegt. Je gedachten worden opgebouwd uit de taal die je spreekt.
En nu niet ineens komen met het feit dat je je in het engels beter kunt uitdrukken.
Larie! (vertaling: humbug!)
Zelfs de slechtst presterende VMBO-er heeft echt een grotere nederlandse woordenschat dan de engelse woordenschat van een HBO-streber.
En zullen we ook maar het Nederlandsche Wetboek even door een Google vertaalmachientje gooien? Dan zitten we ook he-le-maal niet met dubbelzinnigheden, of taalnuances of zo. Nee hoor. We zijn 150 jaar bezig met het wetboek samenstellen, in de vorm die het nu heeft, en dan hebben we het vast wel in 15 jaar omgezet.
Nogmaals: Yeah, right.
Als laatste puntje: over welk engels hebben we het dan? Het amerikaans, het brits, straattaal? Hoeveel nuances en verschillen bestaan daar wel niet?
Een van de onopgeloste mysteries van de 20e eeuw (naast de moord op Kennedy en of er echt wel UFO’s zijn geland in Area 51) is de tekst van het nummer van Bob Marley: “No woman No cry”.
Wat bedoelt hij daar nu mee? Bedoelt hij dat als er geen vrouw in het spel is, er ook geen verdriet is? (is door experts de meest aangenomen verklaring).
Maar meneer Marley komt uit Jamaica en daar hebben ze een andere manier van zichzelf uitdrukken. No woman no cry kan dan ook uitgelegd worden als: nee vrouw, je moet niet huilen.
Subtiel verschil nietwaar?
En dat moeten we allemaal maar even in 15 jaar gaan snappen. Wel eens de Top 1000 afgeluisterd en hoeveel teksten heb je werkelijk begrepen?
Ik zie het zo snel niet gebeuren. En nee, we hoeven ook niet te wachten op Esperanto. Da’s hetzelfde laken een pak.
I rest my case…